ARVISIUM


ARVISIUM
ARVISIUM
promontorium Chii, generosissimô vini genere nobilitatum. Virg. Ecl. 5. v. 71.
Vina novum sundam calathis Arvisia nectar.
Sil. Ital. l. 7. v. 210.
Tmolus, et ambrosiis Arvisia pocula sucis.
Plin. de vinis transmarinis l. 14. c. 7. In summa gloria fuêre, Thasium, Chiumque ex Chio, quod Arvisium vocant. Α᾿ριούτιον vocant Plut. in Epicurum: et Athenaeus. Ille, Λαΐδι ςυγτενέςθαι, καὶ πιεῖν οἶνον Α᾿ριούσιον. Hic, l. 1. c. 25. χαριέςτερος δ᾿ ἐςτὶν ὁ χῖος, καὶ τοῦ χίου ὁ καλούμενος Α᾿ριούσιος. Sed et regio etiam Α᾿ριουοία. Strabo l. 13. ubi de Chio, Ε᾿ιθ᾿ ἡ Α᾿ριουσία χώρα τραχεῖα, καὶ ἀλίμενος, οἶνον ἀριςτον φέρουσα τῶ Ε῾λληνικῶν. Phoenicibus (inquit Bochart. l. 1. Chanaan, c. 9.) erat har ros-jain, h. e. mons praecipui vini. Nic. Lloydius.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.

Look at other dictionaries:

  • ARIUSIUS — ager in Chio insul. asper et importuosus, vinum omnium Graecanicorum optimum ferens, a Plinio l. 14. c. 7. et Virgilio Ecl. 5. v. 71. Arvisium per metathesin dictum. Strabo. Vide Arvisium …   Hofmann J. Lexicon universale

  • CHIOS — insula maris Aegaei nobilissima, inter Samum et Lesbum est, quam sic vocatam volunt de nomine Nymphae, quae ob insignem candorem Chione nuncupabatur: olim Aethalia, Aethale, Macris, et Pityusa dicebatur: nunc autem vulgo Chio vel Scio, Turcice… …   Hofmann J. Lexicon universale